این پژوهش با هدف بررسی ساختار عاملی و هنجاریابی نسخه فارسی مقیاس اضطراب کودکان ورن و بنسون انجام شد. 416 نفر (210 پسر و 206 دختر) از دانش آموزان مقطع سوم تا پنجم ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی 91-1390 به روش خوشه ای چندمرحله ای تصادفی به عنوان نمونه انتخاب شدند. شرکت کنندگان نسخه فارسی مقیاس اضطراب کودکان ورن و بنسون را پر کردند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب آلفای کرونباخ، تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی و آزمون تی مستقل استفاده شد. ضریب آلفای کرونباخ برای کل مقیاس 0.85 بدست آمد. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی (تحلیل مولفه های اصلی) سه عامل افکار مزاحم، انجام رفتارهای نامرتبط با تکلیف و تمرکز بر واکنش های خودکار را نشان داد. همچنین تحلیل عاملی تاییدی نشان دهنده برازش مدل سه عاملی در نمونه ایرانی بود. با توجه به ساختار عاملی مطلوب این مقیاس می توان از آن برای ارزیابی اضطراب امتحان دانش آموزان پایه های سوم، چهارم و پنجم ابتدایی استفاده کرد.

1هدف پژوهش حاضر توصیف، تحلیل و ترکیب تحلیلهای ارائه­ شده در زمینۀ عوامل اثرگذار بر اضطراب امتحان و روش آن فراتحلیل بوده است. جامعه آماری پژوهش را همۀ مقالات دارای درجه علمی - پژوهشی، طرحهای پژوهشی در مراکز تحقیقات سازمان آموزش و پرورش و پایان­ نامه ­های موجود در دانشگاههای محقق اردبیلی و رازی طی سالهای 1394-1380، تشکیل می ­داد. از میان پژوهشهای انجام شده 55 مورد برای بررسی برگزیده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با سه نرم افزار  CMA2  ، Excel و SPSS نسخه 22 انجام گرفته است. در سطح آمار توصیفی از فراوانی و درصد فراوانی و در سطح آمار استنباطی برای محاسبه اندازه اثر از g هگز و مدل اثرات ثابت و اثرات تصادفی، برای بررسی معناداری فراوانی پژوهشها از روش شمارش کای اسکوئر و برای ترکیب اندازه اثرها از روش ترکیب احتمالات t واینر استفاده شده است. به­ منظور بررسی همگنی مطالعات از آزمون I2 و Q  استفاده شده است که نشان داد مطالعات اولیه همگن نیستند. اندازه اثر محاسبه ­شده برای مطالعات تحت هر دو مدل ثابت و تصادفی از نظر آماری برای متغیر مورد بررسی معنادار بود. همچنین نتایج ترکیب احتمالات t  واینر نشان داد که میان اندازه اثرها ی ترکیب­ شده تفاوت معنادار وجود دارد. به­ طورکلی بررسی عوامل تأثیرگذار بر اضطراب امتحان بر اساس پژوهشهای انجام گرفته به شناسایی 47 عامل با قدرت اثر بزرگ منتج شده است و متغیرهای جهت­ گیری هدف، آموزش کنترل توجه و درمان فراشناختی بالاترین اثر را بر اضطراب امتحان دارند و این ارتباط به توجه افزون­تر متولیان امر به متغیرهای مذکور نیاز دارد.

هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی نقش تعدیل کننده اضطراب امتحان در تأثیر آموزش هم شاگردی بر اهمال کاری تحصیلی: فایده اضطراب امتحان بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه بهبهان در سال تحصیلی 98-1397 بودند که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند تعداد 60 نفر به عنوان افراد اهمال کار تحصیلی انتخاب شدند و به صورت تصادفی، 30 نفر در گروه آزمایشی (10 نفر گروه اضطراب امتحان بالا، 10 نفر گروه اضطراب امتحان متوسط و 10 نفر گروه اضطراب امتحان پایین) و 30 نفر در گروه های کنترل (10 نفر گروه اضطراب امتحان بالا، 10 نفر گروه اضطراب امتحان متوسط و 10 نفر گروه اضطراب امتحان پایین) قرار گرفتند. به منظور گردآوری اطلاعات از پرسشنامه اضطراب امتحان و اهمال کاری تحصیلی استفاده شد. روش تحقیق آزمایشی از نوع پیش آزمون و پس آزمون با یک گروه آزمایشی و یک گروه کنترل (هر گروه دارای سه زیرمجموعه شامل اضطراب امتحان بالا، متوسط و پایین) بود. داده ها با استفاده از آزمون آماری آنکوا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد که آموزش هم شاگردی دردانش آموزان با اضطراب امتحان بالا و متوسط مؤثر بوده اما در دانش آموزان با اضطراب امتحان پایین تأثیری نداشت. همچنین نتایج نشان داد که متغیر اضطراب امتحان به طور معناداری تأثیر آموزش هم شاگردی بر اهمال کاری تحصیلی را تعدیل می کند

پژوهش حاضر با هدف شناسایی اثر گشتالت درمانی بر اضطراب فراگیر و اضطراب امتحان در دانشجویان اجرا گردید. این پژوهش در روش تحقیق بالینی و بر پایه طرح چند خط پایه ای به مطالعه فرایند درمان پنج مورد پرداخت. لذا از جامعه آماری کلیه دانشجویان مراجعه کننده به مرکز مشاوره دانشگاه محقق اردبیلی پنج مورد دانشجوی مراجعه کننده دارای معیارهای اضطراب فراگیر و اضطراب امتحان (بر اساس5- DSM)، مورد مطالعه قرار گرفتند و طی مراحل سه گانه پیش آزمون (خط پایه)، پس آزمون و پیگیری، ارزیابی گردیدند. سه هفته اول به عنوان خط پایه در نظر گرفته شد، پس از 12 هفته گشتالت درمانی (هر هفته یک جلسه 1.5 ساعت)، پس آزمون اجرا گردید و سه هفته بعد سنجش پی گیری به اجرا درآمد. داده ها در منحنی چند خط پایه تحلیل گردید و یافته ها، کاهش نمرات اضطراب امتحان و اضطراب فراگیر در چهار نفر از پنج دانشجوی تحت درمان را نشان داد. بر این اساس نتایج بیانگر اثربخشی گشتالت درمانی بر کاهش اضطراب فراگیر و بهبود اضطراب امتحان در دانشجویان است.

زمینه و هدف: شیوع جهانی ویروس٬,کرونا علاوه بر تهدید سلامت جسمانی و مرگ افراد جامعه، مشکلات روانی و فشارهای غیرقابل تحملی به بار آورده است. هدف از این پژوهش٬,بررسی شیوع نگرانی از ابتلا به کووید-19 و اضطراب در بین افراد بالای 18 سال شهر کرمانشاه است. روش بررسی: این پژوهش از نوع توصیفی مقطعی است که در سال 1400 با مشارکت 400 نفر از زنان و مردان بالای 18 سال شهر کرمانشاه انجام شد. ابزار جمع آوری اطلاعات از 3 بخش شامل سوالات جمعیت شناختی، پرسش نامه محقق ساخته نگرانی ناشی از کووید-19و پرسش نامه اندازه گیری شدت اضطراب در بزرگ سالان بود. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی و نسخه 19 نرم افزار SPSS انجام شد. سطح معناداری برای آزمون ها 5 درصد درنظر گرفته شد. یافته ها: 5/5 درصد از افراد موردمطالعه، نگرانی در سطح پایین، 3/75 درصد نگرانی درسطح متوسط و2/19 درصد نگرانی شدید ناشی از کووید-19 داشتند، 1/60 درصد از افراد اضطراب در حد خفیف، 1/38 درصد اضطراب متوسط و 8/1 درصد اضطراب شدید داشتند. نگرانی ناشی از ابتلا به کووید-19در افراد متاهل، افراد دارای تحصیلات بالا و خانواده های پرجمعیت بیشتر بود (001/0>P). از بین متغیرهای جمعیت شناختی٬,تنها سطح تحصیلات با اضطراب ارتباط داشت (001/0 >P)، به این صورت که افراد دارای تحصیلات بالاتر اضطراب بیشتری داشتند. نتایج تحلیل همبستگی نشان داد متغیر نگرانی با اضطراب، همبستگی مثبت و معناداری داشت. نتیجه گیری: یافته ها: ی مطالعه حاضر نشان داد نگرانی ناشی از کووید-19با اضطراب در بین افراد بالای 18 سال شهر کرمانشاه رابطه مثبت و معناداری داشت. بنابراین در شرایط بحران کنونی٬,شناسایی افراد مستعد اختلالات روانی و ارایه راهکارهای مناسب ازجمله مداخلات روان شناختی برای حفظ سلامت روان این افراد، ضروری به نظر می رسد.